কাকো কব নোৱাৰো মোৰ দুখ কিমান ?
যাক কও সব খুলি সিও নুবুজে সিমান !
কোনো এটা ভাল দিনট মোৰ দিন ভল নগল l
কেতিয়াবা কান্দি কেতিয়াবা গোটেই ৰাতি চকু মেলি ৰল
এনে মুখত সবে ভালে মাতে অন্তৰ দি কোনেও নামাতে
এনেও সব ওলতা যিজনে মৰম কৰে সি দুখ পায়
যিবিলাকে মুখতে মাতে সেইবিলাকে হে মৰম পায়
এতিয়া আৰু মৃত্যুৰ বাহিৰে কাকো ভাল নালাগে
সবে বহুত কথা শিকায় গৈছে যে ইয়াত কোনো কাৰো নহয়
কেতিয়াবা দিনৰ পৰা ৰাতিলৈ এষাৰ মাত শুনা বাবে ৰৈ আছিলো
কেতিয়াবা এদিনৰ পৰা সাত দিনলৈ এষাৰ মাত শুনা বাবে ৰৈ আছিলো
কোনো নাই মোৰ দৰে ইমান মৰম কৰা তোথাপি মই বেয়া হলো
সুখ বিচাৰি বিচাৰি যেন দুখ হে লৈ আছো মই নিজে নাজানো
যদি নিজৰ বুলি ভাবিলি হৈ মনটো ভাগি নিদিলি হৈ জানো
কিন্তূ মোৰ ভুল মই হে নিজৰ বুলি ভাবি সব শুনো
আজি বুজি পালো কোনো নহয় মই কাৰো
নাৰী এজনে ভাল পালে পুৰষজনে বিচৰা খিনি লাগে দিবো
কিন্তূ যাক মই গোটেই জীৱন মোৰ বুকত ৰাখো সিয়ে কথা নাপাতিল কিয় জানো ?
বহুত ভিৰৰ মাজোতো তাইক মই চিনি পাও কিন্তূ তাই নাপায় চিনি
মোৰ দৰে ইমান কস্ত পালে বুজিলি হয় দুখ কি বস্তূ
মোৰ দৰে নিজানত গৈ চিল্লালে গম পালি হৈ সচা মৰম কি?
মিছা নহয় সচা মোৰ মৰম জান বহুত ভাল পাও তোমাক
জানা
লিখিবো আছিলে বহুত মনৰ ক্থা কিন্তূ মনৰ লগতে গাটোও বেয়া হৈছে বহুত জানা
যদি জীয়াই থাকো তোমাকে লিখিম মই বুকৰ মজত মোৰ কলিজাতোকে ৰাখিম মই
No comments:
Post a Comment